Columns
De winde
De naam zegt het al: de haagwinde windt zich om andere planten heen. Ze zoekt steun, klimt omhoog en vindt haar weg door het groen. Soms zo uitbundig dat ze andere planten bijna helemaal omstrengelt.
En juist daarin zie ik iets van rouw...
Lees verder
Van scherm tot nestje
De wilde peen is verfijnd, maar draagt een diepe kracht in zich; het is de oorspronkelijke voorouder van onze vertrouwde oranje wortel. En net als wij, beweegt de bloem mee met het ritme van de dag en het leven.
Lees verder
Een lege stoel
Voordat we iemand voor altijd ten ruste leggen, checken we altijd nog of er geen dieren in het nog lege graf zijn beland en of de touwen en paaltjes goed liggen. Zo ook deze keer.
Lees verder
Herinneringen vergaan niet
Verlies neemt altijd iets van ons mee, maar het laat ook iets achter...
Lees verder
De kracht van de natuur
In de eerste tekenen van het voorjaar zit iets troostrijks. De natuur begint niet met grote gebaren, maar met kleine beloftes...
Lees verder
Witte
Katten op begraafplaatsen zijn geen zeldzaam verschijnsel. Op Geestmerloo genieten wij van 'onze' Witte.
Lees verder
Winter
De winter is toegetreden. Als ik aankom op Geestmerloo zie ik de oranje opgaande zon langzaam geel kleuren. Het is stil op de natuurbegraafplaats en overal zie je de witte waas van de rijp over de grassen en planten. Het is koud, de bomen zijn kaal, er heerst een stilte en alles is in rust. Het is prachtig, je ademt de natuur in.
Lees verder
Seizoen van de overgang
Er is altijd dat ene moment waarop ik het voel, al wandelend op ons mooie Geestmerloo, nog voordat de kalender het bevestigt. De zomer heeft nog een laatste vleug warmte in de lucht, maar er hangt een geur die ik meteen herken: vochtige aarde, bladeren die zich voorbereiden om los te laten.
Lees verder
Go tell the bees that i am gone
Als iemand stierf, vertelden ze dat aan de bijen. Want als je dat niet deed, zouden ze misschien ook weggaan of sterven van verdriet.
Lees verder