Witte

Katten op begraafplaatsen zijn geen zeldzaam verschijnsel. Op verschillende begraafplaatsen zijn er huiskatten die zich thuis voelen tussen de graven en vaak worden opgemerkt door bezoekers. Zo ook op Geestmerloo. Hier duikt kat Witte vaak op wanneer mensen een plek uitzoeken of wanneer er een uitvaart plaatsvindt. Witte woont in de wijk aansluitend op de natuurbegraafplaats. Ze heeft lieve baasjes en is dagelijks hier te vinden. Voor veel bezoekers voelt haar aanwezigheid troostend en bijna symbolisch. 

De band tussen katten en begraafplaatsen heeft een lange geschiedenis. In het oude Egypte, waar katten werden vereerd en verbonden waren met de godin Bastet, werden ze gezien als beschermers van huis en ziel. Katten hadden daar een bijna heilige status. In Europa ontstond later een meer praktische relatie: begraafplaatsen en kerkhoven trokken muizen en andere kleine dieren aan, waardoor katten er vanzelf hun territorium vonden.

Tegenwoordig krijgen begraafplaats katten vaak een andere betekenis. Ze bewegen zich moeiteloos tussen de natuur en de menselijke omgeving. Op natuurbegraafplaatsen, waar het landschap zo min mogelijk wordt verstoord, lijken ze bijna vanzelf onderdeel van het ecosysteem. Al valt Witte enorm op met haar witte vacht in het groen van het gebied.

Hiermee maakt Witte  een mooie verbinding tussen mens en natuur. Terwijl bezoekers stilstaan bij herinneringen en verlies, loopt ze rustig langs de graven, jaagt op een muis of insect of gaat ergens in het gras liggen. Ze komt je vaak eventjes een kopje geven. Ze herinnert je eraan dat het leven doorgaat. Juist die vanzelfsprekendheid geeft voor veel mensen een gevoel van rust en troost.